2016 Diversen Belevenissen

2016 Diverse belevenissen/toertochten/hilarische momenten

 

 

2016-09 Zuiderzee Klassieker

 

Op zaterdag 24 september 2016 werd de Zuiderzee Klassieker verreden.

 

Dat is een tocht met de bedoeling zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de maag, lever, darm Stichting. Dit jaar waren er 1200 deelnemers en zij hebben samen € 240.000 opgehaald.

 

Wim Nijhof wilde graag aan deze tocht meedoen maar alleen is maar alleen, dus heeft hij mij gevraagd hem te vergezellen. Dat heb ik gedaan.

 

Zaterdagmorgen om 07.30 uur vertrokken vanuit Boekelo. Ondanks waarschuwingen op radio en tv geen enkele file. De auto in een parkeergarage geplaatst, voor zover nodig de fiets in orde gebracht en rustig naar de start op de Grote Markt in Almere gefietst, daar het startbewijs opgehaald en aan de fiets bevestigd. Op dat moment werd er afgeteld om te gaan fietsen. Superplanning.

 

Je mag dan wel starten maar als er 1200 man tegelijk weg wil gaan betekent dat je de eerste tientallen meters lopend moet afleggen. Vervolgens kom je in een grote colonne langzaam op gang, maar zo’n groot peloton wordt toch redelijk snel uit elkaar getrokken en kun je al snel jouw tempo fietsen. Er waren 4 afstanden, t.w. 60, 120, 150 en 180 km. Wij hadden gekozen voor de 150 km omdat die dwars over “de Zuiderzee” gaat en omdat die langs/door allerlei leuke dorpjes gaat.

Via diverse smalle weggetjes met aan alle kanten water vertrokken wij vanuit Almere Stad naar Almere Buiten. Dan een lange weg (de Oostvaardersdiep) met aan de ene kant de bekende Oostvaardersplassen en aan de andere kant “de Zuiderzee”.  Voor Lelystad hadden wij al afscheid genomen  van de 60 en de 120 km rijders. In Lelystad kwamen wij langs de fraaie replica van de Batavia (niet te verwarren met Bavaria). In Lelystad zijn we over de Houtribbrug en de Houtbrugsluizen naar de 32 km lange Houtbrugsdijk gereden. We zaten in een groep van zo’n 40 wielrenners en met de wind in de rug reden we relatief snel over “de Zuiderzee” naar Enkhuizen. Langs de sluizen reden we naar het mooie dorpje Bovenkarspel waar we bij de jachthaven in restaurant de Woeste Hoogte hebben genoten van koffie en uiteraard appelgebak. Prima bediening, alles liep op rolletjes. Van de organisatie kregen we een banaan en een taaie biologische reep mee.  Op weg naar Hoorn.  Wij wilden graag weer verder in een groepje en na enige tijd lukte dat ook.  We zaten in een groep van zes, waarvan 2 jonge wielrenners bereid waren kop over kop te fietsen. Dat ging prima. De weg tot Hoorn was niet het mooiste gedeelte van de tocht, veel opbrekingen, veel omwegen. (de tocht was wel heel goed aangegeven). Na Hoorn fietsten we aan de voet van de dijk langs “de Zuiderzee” via prachtige kronkelige weggetjes. We reden o.a. door Scharwoude, Schardam, Warder en Edam. In Volendam was onze tweede pleisterplaats en wel in het AMVO gasthuis. Een mooi restaurant maar een matige bediening. Te weinig personeel. Stom!! Maar…de leuke live muziek (contrabas en gitaar) maakte wel weer veel goed. Lekker in het zonnetje gezeten. Wat gedronken en gegeten en weer op pad. Opnieuw op zoek naar een mooi groepje. Zo’n groepje fietste een paar honderd meter voor ons uit. Na kilometers lange achtervolging haalden we ze in Monnikendam in. Hierbij hebben we ons waarschijnlijk wat geforceerd want op een gegeven moment moesten we ze laten gaan. Omdat we vervolgens per abuis richting Marken fietsten raakten we even in een dipje. We zijn rustig teruggereden en op een gegeven moment zaten we weer op de route. We reden nu bovenop de dijk op een smal fietspad. We kwamen weer door pittoreske dorpjes zoals Uitdam en Dungerdam. Bij de IJbrug een extra rustpauze omdat de brug open stond. Vervolgens langs Amsterdam. Via allerlei sluipweggetjes reden we onder-over-langs de A1 met de nodige op- en afritten. Alle wegen stonden vol met auto’s. Een wonder dat je daar nog kunt fietsen.

 

Enigszins onverwachts kwamen we bij onze laatste bevoorradingspost. Dat was bij Postiljon Puur, een bunkerachtige locatie. Tot grote vreugde van Wim hadden ze hier ook krentenbollen. Na korte tijd weer vertrokken voor het laatste deel. We waren goed uitgerust, we hadden voldoende gegeten en gedronken. Het liep weer lekker, we haalden weer deelnemers in. We reden langs het prachtige Muiderslot met het daarbij horende Fort. We hebben de laatste 25 km met weer een groep van 6 (ons meegeteld) gefietst. Het tempo zat er weer goed in, we hadden de wind mee en zo kwamen we na 160 km aan op de Grote Markt in Almere. We werden verwelkomt door medewerkers van de stichting die ons een fraaie medaille om de nek hingen en een wat te luidruchtige muziekband. We hebben een half uurtje op een terras van de Grote Markt gezeten. Lekker wat gedronken, honger hadden we niet meer. Daarna zijn we naar de parkeergarage gefietst en hebben ons daar een beetje opgefrist. Zonder file naar Boekelo/Enschede gereden.

 

Het was een mooie dag met een prachtige route en prima weer.

 

Nog 2 opmerkingen:

a.             Er werd ontzettend netjes en correct gefietst, geen geschreeuw als iemand wilde passeren, niet links om bij een rotonde, wachten als het verkeerslicht op oranje sprong enz.

b.             Op zo’n dag besef je weer eens hoe bevoordeelt je bent als je gezond bent.

 

Door Fedde Morren

 

 

2016-07 Eigen tocht “Schipbeek”,

 

Zondag was de laatste rit voor de zomervakantie. Blijkbaar zijn er nog genoeg die vlak voor de vakantie nog aan hun vorm moeten werken. In totaal zitten er 11 man aan de stamtafel van Hans. Na een kop koffie dirigeert Gert het pelotonnetje richting Duitsland voor een rondje Schipbeek of iets wat er in de buurt komt. Het eerste deel van de route toont veel overeenkomsten met het Haarmule rondje dat ook wel eens in de avond wordt gefietst. Via het Rutbeek, bij de Knalhutte de Duitse grens over om vervolgens via de Haarmule voor het eerst de Schipbeek te fietsen. Om precies te zijn heet de beek hier “Ahauser Aa”, die bij het passeren van de grens “Buurserbeek” genoemd wordt. Ook wij passeren de grens en gaan via het veengebied van Haaksbergen richting Rekken om vervolgens richting Eibergen te gaan. Na een korte wielreparatie pakken we nog een bakkoffie bij de Mallumsemolen. We hebben dan 45 km gereden en zullen dan nog 40 km verder fietsen. Via Borculo naar Neede, waar de enige hoogtemeters van de tocht worden gepakt. Op dat moment fietsen we allang richting Boekelo en als we dan in Rietmolen wederom de Buurserbeek over gaan, daarmee zien we definitief de Schipbeek niet. De voorlopers hebben we wel gezien, maar pas bij Markvelde gaat de stroom over in de Schipbeek, die daarna een traject aflegt onder het Twentekanaal door, om uiteindelijk uit te monden in de IJssel Zelf vervolgen wij, via de Hoeve en Beckum, onze weg naar Boekelo.  Met deze laatste km is tevens de “zomerstop” gestart. Er staan tijdelijk geen tochten op het programma, maar er wordt door de week en in het weekend gewoon gestart door de liefhebbers.

 

Stats:85 km; 84hm; 2:50 fietstijd

Hans, Gert, Gerard, Peter, Frits, Hendrik, Berthil, Chris, Rene Kr, Fedde, Rik Q.

 

 

2016-06 Jan Janssen Classic

 

Zaterdag stond de Jan Janssen classic op het programma. Er had zich een mooie groep ingeschreven, maar dat geeft garanties voor de uitvoering. Van ongeveer 10 inschrijvers, heeft er in totaal één ook daadwerkelijk gereden en ook nog niet eens de afstand waarvoor ingeschreven was. We starten met zijn zessen, Jan-Martin rijdt als enige op zijn eigen inschrijving, alle andere op de kaart van iemand anders. Bij vertrek is het prima fietsweer en we worden beloond met een mooi afwisselend parcours. Vele klimmetje binnen de bebouwde kom afgewisseld met mooie natuur. Voor mijn idee iets te veel fietspaden en dat in combinatie met de drukte was voor mij niet altijd een succes. De omgeving is heel mooi en het evenement is goed georganiseerd, pijlen staan goed en de oversteekhulp is van hoog niveau. We blijven tot de 35 km netjes bij elkaar en vanaf daar splitst de groep. De lange afstand maakt een ronde over de Veluwe, via Hoenderlo en Loenen om uiteindelijk weer bij de kortere afstand aan te sluiten. Helaas zien we vandaag een aantal ambulances staan. Het weer is dan al omgeslagen en soms regent het hard. De korte afstand rijders hebben geluk en hebben geen spatje regen tijdens het fietsen. In en om Arnhem worden veel klimmetjes aangedaan, waarvan er voor de uitdaging nog een paar als “Strava” segement waren opgenomen. Als we richting Wageningen rijden regent het serieus. We komen drijfnat en gelukkig zonder kleerscheuren weer terug bij de startlocatie. Na een kop koffie vertrekken we weer richting Twente. Mooie leuke en onderhoudende tocht.

 

Stats:    155km; 1309hm; 5:16 uur fietstijd; Wouter, Rene Kl., Peter

            86km; ? hm; 3:16 uur fietstijd; Jan-Martin, Rick, Berthil

 

 

2016-06 Spielerei im Horstel

 

Er verzameld zich een klein gezelschap van zes Batsers op de parkeerplaats in Horstel. Voor de afwisseling is vandaag een eigen Mountainbiketocht gepland, onder “leiding” van Peter. Op de Hermannsweg staat het spelen en fun centraal,  daarvoor wijken wij regelmatig van het brede pad af,  voor een mooie singletracks, leuke afdaling en pittige klimmen. De meeste hebben de Hermannsweg wel eens gereden, maar helaas soms ook van iets te dichtbij gezien!

 

Gelijk vanaf de parkeerplaats moet er geklommen worden. Dankzij de inspanning en de eveneens snel stijgende tempratuur komt het luie zweet goed los. De route naar Tecklenburg is een stukje technischer en zwaarder dan de terugweg. Voor de extra lusjes moet de concentratie goed blijven en is het continue anticiperen op de meters voor ons. Prachtige loofbossen, wisselen af met naaldbossen en we worden regelmatig getrakteerd op prachtige uitzichten. Na 20km eindigen we met een asfalt klim bij een bakkertje in Tecklenburg. Van de porties taart kan je met hele families eten en dat voor een hele schappelijke prijs, mag van ons ook wel in Nederland zo zijn.

 

We vervolgens onze weg en gaan bijna parallel aan de heenweg weer retour. Nu loopt de route iets gelijk matiger, maar er zitten nog steeds uitdagende singletracks en klimmen in. Soms passeren we niets vermoedend op 10 meter de route van de heenweg, waardoor je een totaal andere kijk op de omgeving hebt. Een enorme klimwand en uitzicht op koeltorens, waren eerst nog niet opgevallen. Na een laatste singletrack komen we precies volgens schema, zonder gewonden, weer bij de auto. Daar aangekomen zijn we het er allemaal wel over eens dat het gebied zich super leent voor echte mountainbike tochten!

 

Komend weekend staat er weer een wielertocht naar Schoppingen op het programma. Fedde kennende zal het weer een afwisselende en mooie route worden!

 

Stats: 39km; 780hm; 3:32 fietstijd

Wouter, Sjoerd, Hendrik, Marco, René Kr., en Peter

 

 

2016-05-21 en 22 Boe Bah Boe (Boekelo-Banholt-Boekelo)

 

Op dit moment van typen hang ik op de bank uit te buiken van een heerlijke uitgebreide maaltijd en een wel verdiend koud biertje. Geheel moe en nog enigszins gelaten hebben Janet Bokxem van der Voort, Sjoerd Meijer, Wouter en ik zelf onze energievoorraad weer aan kunnen vullen. Buiten de Bats Boekelo kalender om hebben wij  zojuist een zeer lange afstandstocht afgerond en het lijkt alsof we de prestatie nog even moeten laten bezinken.

 

Aanleiding van dit afsluitende tafereel is een hersenspinsel van mij om van Oost (Twente) naar Coast (de kust) en weer terug naar Oost te fietsen. Na kort beraad met Wouter waren we het er snel over eens dat het zuiden een stuk interessantere fietsroute oplevert en zo is “Boekelo-Banholt-Boekelo” tot stand gekomen. Het onderkomen is snel geregeld door Wouter en ook de route wordt door hem bepaald. Een rechte lijn tussen Boekelo en Banholt zou de kortste weg opleveren, maar helaas is dat niet mogelijk. Net als in “het echte leven” hebben we te maken met obstakels en keuzes waardoor van de snelste weg afgeweken moet worden.

 

Zaterdag starten we op tijd vanuit Boekelo om via de Achterhoek snel Duitsland in te gaan. Via mooie en vooral rustige wegen gaan we richting Duitsland. Met een paar kleine obstakels (zandpad en doodlopende weg) rijden we bij Bochtold Duitsland in. De gehele tocht is prima uitgezet door Wouter, hoewel we een paar keer de route minimaal mogen verleggen. Met onze GPS-en is dit kinderspel. De wind is een grotere spelbreker die echter niet gaat voorkomen dat we ons doel Banholt gaan halen, hooguit met een kleine vertraging. Gelijk vanaf de start heeft Sjoerd er zin in en zorgt voor een straf tempo. De wegen in Duitsland zijn matig, maar omrijden is in Duitsland ook echt een heel stuk omrijden.

 

Halverwege staan mijn ouders klaar bij de pauzeplaats om de voorraden weer aan te vullen en kunnen we in Wachtendonk nog net lunchen in lunchroom die om 13u00 dicht gaat. De temperatuur loopt goed op en met iets minder kleding vertrekken we voor de tweede helft. De tegenwind zorgt samen met de oplopende temperatuur voor een tekort aan drinken. In Arsbeck kunnen we improviseren en halen we nog wat drinken. Vanaf dat moment begint het wat meer te heuvelen, om vervolgens vlak over de grens op het heuvelachtige parcours van Limburgs Mooiste terecht te komen. Op een paar mooie hellingen rijden we met 200km tegenwind veel deelnemers op afstand. Een positieve impuls die we wel konden gebruiken. In Valkenburg weet Wouter na sluitingstijd nog nieuwe bidons te scoren en ook te vullen. Komt goed uit aangezien ook de Cauberg nog in het parcours zit. Jammer genoeg krijgt Sjoerd kort daarna kramp, waarschijnlijk door te weinig drinken en het snelle vertrek? Kort daarna komen we aan in Banholt, waar we geheel worden verzorgt door mijn ouders. Met 230km in de benen smaakt koude Radler heerlijk.

 

De weersvoorspellingen voor de zondag zijn slecht. We hebben de neiging om ons daardoor te laten beïnvloeden, maar besluiten gewoon te gaan fietsen. De wind is ons nu wel goed gezind en met een flinke bries in de rug gaan we richting het noorden. We volgen nu meer een Nederlandse route langs de Maas. Een lekke band en een snakebite zorgen er voor dat we met een kleine vertraging bij de pauze arriveren.

 

Ondanks de voorspellingen hebben we nog geen regen gehad, maar zien wel her en der wat plassen op de weg. De koers wordt iets bijgesteld en de paar gravelpaden skippen we vanaf nu, liever iets meer fietsen dan het risico op lekke banden en ongelukken. Ondertussen drupte het wel een beetje, maar regen is een veel te groot woord. Een enkele klim bij Kleve en ’s-Heerenberg weten ons ook niet te breken, hoewel de km’s nu wel beginnen te tellen. Via de Achterhoek fietsen we in een straftempo naar huis. Met nog 40 km te begint de drankvoorraad leeg te raken en die moet aangevuld worden. Bij een café worden we bot weggestuurd, maar ook daardoor breken we niet. Op het tandvlees rijden we door om 15km later een cola weg te tikken en een bidon met water te vullen voor het laatste stukje. Daarna fietsen we al snel Boekelo binnen, waar we dus de heerlijke maaltijd van Katja voorgeschoteld krijgen.

 

Het blijkt dus wel weer dat een rechte lijn naar het doel lastiger is dan vooraf gedacht. Af en toe een beetje bijstellen maakt het juist speciaal en bijzonder. Dankzij gezelschap en inspanning hebben we super genoten en hebben ook nog eens een prachtige prestatie neergezet!

 

Stats:

Dag 1: 229km; 709hm; 8:27 uur fietstijd

Dag 2: 237km; 423hm; 7:47 uur fietstijd

Foto’s:   2016 Boe Bah Boe

 

 

2016-05-16 Keijenborg eigen A-Tocht

 

Onder leiding van een clublid hebben we afgelopen seizoen een paar  keer een ronde gereden in een niet standaard omgeving. Dit is zo goed bevallen, dat er ook dit jaar weer met succes een aantal leden zijn gevraagd om een rit te organiseren. Afgelopen weekend was het de beurt aan Wouter die vanuit het ouderlijk huis een ronde door het Montfertland en deels over de Veluwe had uitgezet.

 

Na een kop koffie met wat lekkers vertrekken we met 13 man en een flinke bries richting Hummelo. In de verte zien we al snel de contouren van het Montfertland. Enige tijd lijken we parallel aan deze heuvels te fietsen. Na Kilder komen we in Zeddam waar we het eerste klimwerk krijgen. De venijnige klinker klim was in 2006 het decor van het WK Cyclecross. Heel ambitieus stormen we naar boven, waarna we kunnen concluderen dat je jezelf op zo’n pukkel ook makkelijk kan opblazen. Vanaf dat moment blijft het heuvelachtig, van ’s-Heerenberg naar Elten. Om daar de Elterberg over te gaan, over om vervolgens het Montfertland af te sluiten met de Peeskesberg.

 

Halverwege de route, is er een mooie gelegenheid om koffie te drinken in Didam. Na de koffie volgt een verbindingsroute richting Velp waar de Posbank op ons wacht (genoemd naar meneer Pos van de ANWB die zich sterk heeft gemaakt voor het toerisme op de Veluwe). We hebben dan zo’n 65km gereden en de eerste hongerklop dient zicht aan. Dan is de Posbank geen lekker vooruitzicht. Deze klim van de 4e categorie rijdt iedereen zijn eigen tempo, om boven op weer te verzamelen. Na de afdaling hebben we nog een stuk wind tegen, waar de snelheid voor een aantal net te hoog ligt. De laatste 10 km gaan door het open landschap van Gelderland en we fietsen rustig genoeg om de kramp in de hand te houden.

 

Een mooie en afwisselende route waar we weer mooi hebben kunnen proeven aan het nodige klimwerk. Het stokje om de route te verzorgen gaat over naar Peter die een uitdagende Mountainbikeroute heeft vanuit Horstel.

 

Stats: 101km, 414hm

 

Gert, Hans, Bertil, Wouter, Sjoerd, Peter, Rik, Laurens, Marco, Hendrik, Boris, Tom en Jan-Martin

 

 

2016-04 Mountainbike Clinic met Axel Bult.

 

Geen verslag, maar wel wat foto`s van onze fietsles door Axel Bult.

 

Foto’s:   2016 Clinic Axel Bult

 

 

 

2016-04-02 Holterberg toertocht.

 

Nadat wij het mountainbike seizoen met een nat en modderig Ardennen weekend hebben afgesloten, worden we beloond met een prachtige wieler-voorjaarstocht van de WV Holten. Met 8 man staan we bij de start en gaan direct volle-polle. Bij WV Holten denk je terecht al snel aan de Holterberg, maar voordat we de Toeristenweg gaan rijden, maken we eerst een lus richting Markelo. Het leek een rustig in fiets ronden, maar met de nodige viaducten, Markeloseberg en vooral veel wind, maakten de eerste 35km al erg pittig. Er wordt goed doorgedraaid en daarmee gaat het gas gelijk goed open en dit resulteert al in de eerste kraakjes ver voordat we aan het echte klimwerk beginnen.

 

Na 35km komen we bij de bekende Motieweg. Heerlijke kuitenbijter, met de Diepe Hel als opvolger. Wat is dat toch lekker afzien. In Nijverdal aangekomen, groeperen we weer en en rijden richting de pauze op het 50km punt. Even een kop koffie en weer verder richting de Luttenberg, Lemelerberg, wat natuurschoon langs de Beneden-Regge en uiteindelijk de Sanatoriumlaan komen we weer terug in Nijverdal. De wind heeft goed zijn werk gedaan en het mooiste is er bij sommigen nu toch echt wel af. Als toetje jakkeren we nog over de Toeristenweg terug naar Holten. Ondertussen is de zon volledig doorgebroken en genieten we van elke km, ondanks het afzien. Met 120km en een gemiddelde van 30,9 in het uur hebben we een straffe tocht achter de kiezen en kunnen we de ontknoping van de Ronde van Vlaanderen nog net mee pakken, als onze luikjes niet vroegtijdig dicht gaan.

 

Hans Bouwman, Sjoerd Meijer, Gert Dekker, Peter van der Voort, Wouter H. Marco R., Berthil D., Hendrik S.

 

 

2016-03 HSWT: Te veel of te weinig km’s.

 

Wat een “dilemma’s” voor de schrijver van dit verslag. Volop in training, maar de verkeerde sport. De keus om de Holland Schwarzwaldtocht in Haaksbergen is niet van zelfsprekend en met enige risico. Dezelfde dag is namelijk ook de Engelse Mijlenloop in Haaksbergen en in het lopen wacht dit jaar nog één grote uitdaging. Keuze uiteindelijk toch gemaakt voor het fietsen en wel voor de vele km’s van de lange afstand. Dat houdt in het eerste stuk met de Bats opfietsen naar de start en tot de splitsing samen rijden. De weg is nog nat bij het vertrek uit Boekelo en af en toe miezert het een beetje.

 

Het is relatief druk bij de start met grote groepen HTFC-ers en ook ander clubs zijn goed vertegenwoordigd. De eerste helft gaat grofweg richting het noorden, wat goed uit komt want daar komt de wind ook vandaan. Dit keer wordt er erg goed gedraaid! Alhoewel, er is een Batser gesignaleerd die geen kopwerk wilde doen en alleen is gaan fietsen! Via Rietmolen gaan we richting de Needseberg. Dit is de eerste stuwwal die we bedwingen, 34,6m hoog en bevat enkele groeves waar Needien, een soort klei afzetting, uit werd gewonnen.

 

Via Noordijk gaat het richting Deep’n (Diepenheim). Momenteel staat Deep’n bekend om de vele kunstenaars die zicht daar gevestigd hebben, maar daar was nu niet veel van te zien. Het is nog veul te vroeg en niet heel aangenaam. Echter prima fietsweer, zolang het maar droog blijft. We passeren het Twentekanaal en gaan dwars door Stokkum. Afgelopen jaar hebben ze de weg/riolering opnieuw aangelegd, maar veel beter is de klinkerweg er niet op geworden. Dit zal mede te maken hebben met het beschermde dorpsgezicht en de vijf rijksmonumenten die aan dit plaatsje zijn toegekend. Dan moet het wel een beetje authentiek bij liggen.

 

De eerst volgende noemenswaardige heuvel is de Markeloseberg. Voor mijn idee is deze een stuk hoger dan de Needseberg, maar met 40,1m scheelt het elkaar niet veel. Altijd weer een mooi competitie moment, waar we elkaar kunnen testen. Volle bak naar boven, waar een oorlogsmonument is geplaatst voor de 2e wereld oorlog. Onderaan is de splitsing en gaan Sjoerd en ik als enige de lange afstand rijden. Vanaf dat moment fietsen we veel alleen, af en toe halen we een groepje in, maar veel doe het elkaar niet. Eigenlijk verwachtte ik (en gehoopte ik) dat we bijgehaald zouden worden, zodat we aan kunnen pikken, maar helaas. Vlak na de Beusenberg rijden we een drietal achterop, waarmee we de rest van de tocht samen oprijden. Dit draaide erg prettig en met een mooi tempo rijden we al snel door het Schwarzwald. Een prachtig gebied, met een mooie klim aan het einde. Via Goor pakken we nog even de Markeloseberg mee om uiteindelijk via Goor terug naar huis te gaan.

 

Als het dan wat langer duurt, dan merk je pas dat je of te weinig km’s hebt getraind of dat de tocht te veel inspannende km’s had (waarom kies je dan de lange afstand???). Als je dan nog in de buurt van Goor bent, dan moet je nog een aardig stukje terug rijden. Dank aan Sjoerd die mij op gang hield, zodat we nog met zo’n snelheid van rond de 33km/uur naar huis reden/harkten. Zo langzamer hand maar eens omschakelen naar de fietsuren ipv loopuren…

 

 

2016-01 Voorbereiding nieuwjaarsreceptie en nieuwjaarsreceptie

 

De B@ts kalender is voor vandaag goed gevuld. We beginnen met 70km mountainbiken rondom Enschede. Geen spannende tocht en met de modder en de kou van afgelopen dagen is de verwachte opkomst niet heel groot. Toch staan er 6 Batsers aan de start bij het clubgebouw van EWV Het Oosten.

 

In het begin harde paden met af en toe wat modder en daarbij enkele opgevroren gladde tracks. De route gaat via het Rutbeek, Usselo en de Marsstede naar Twekkelo. Bekende paden en na 20 km zijn we bij de eerste pauze op het terrein van de Universiteit Twente. Daar wordt de fiets van Gerard kort onder handen genomen door handige monteurs van Fietsenwinkel Ten Tusscher. Na een paar kleine afstellingen vervolgen we onze weg om het vliegveld richting Oldenzaal waar we veel stukken van de vaste routes rijden. Direct vanaf de pauze is het parcours veranderd in een grote modderpoel en dat houdt niet op tot aan de finish. Gelukkig maakt de natuur wat goed met uitzichten die mooie genoeg zijn voor een ansichtkaart. Na de Lonnekerberg komen we gezamenlijk aan bij Sprakel voor een pauze met een warme kop snert. Iedereen heeft er nu rond de 45km op zitten en we vragen ons hardop af of het niet verstandiger is om rechtstreeks terug te gaan. Geheel democratisch vervolgen we de route en zien we wel hoe het verder gaat. We mogen door de Lonnekermolen en daarna weer lekker de modder in richting de Esmarke. De smerigste baggerstukken lagen in het laatste deel en de tempratuur bleef nog steeds te laag. Het laatste stuk gaat over het talud langs de N35 om vervolgens bij de startlocatie uit te komen. Uiteindelijk staan we met 70km op de teller weer in Boekelo en kunnen we wel een warme douche gebruiken!

 

Het tweede deel van de agenda was gevuld met de nieuwjaarsreceptie. Door verbouwingsperikelen kon dit niet plaatsvinden bij onze sponsor Nijhof & Ca-Brill, echter onze kersverse voorzitter Rene Kl. bood aan om het bij HESS AAC Systems te houden. Beide blijken prima locaties te zijn voor aangename recepties. We toosten met elkaar op een geslaagd 2015 met mooie fietsactiviteiten en waarin wij een aantal leden weer na lange tijd terug zagen op de fiets! En er werd natuurlijk een goed jaar toegewenst voor 2016, waarin we weer mooie activiteiten gaan ondernemen.